Alain Delon; O bir ikondu, sinemanın en gizemli yıldızlarından biriydi

19 Ağustos 2024

İster Marianne Faithfull’un karşısındaki aşığı ister Le Samouraï’deki suikastçıyı canlandırsın, 88 yaşında ölen üretken Fransız aktör, 60’ların kayıp güzelliğinin bir simgesiydi. Delon, tüm ürkütücü, kalp durduran, neredeyse dünya dışı muhteşemliğiyle. Sinema tarihinin en güzel erkek yıldızlarından biriydi; belki de en güzeliydi.

Delon’un gizemli, yaralı ya da kötü huylu bir şeye işaret edebilen, büyüleyici derecede ağırbaşlı, uzun kirpikli, neredeyse kedi gibi bir bakışı vardı ve Paul Newman ya da Robert Redford’un daha samimi Hollywood güzelliğinden çok farklıydı, ve Hollywood’da asla başarılı olamadı.

Güzelliğine eşlik eden, yırtıcı bir hayvanın tehlikeli görünen pasifliği ve durgunluğuna sahip, yeri doldurulamaz bir karizması vardı ve bu sayede dönemin en etkileyici suç filmlerinden bazılarında (Fransız yönetmenler René Clément, Jacques Deray ve Jean-Pierre Melville tarafından) ve Visconti ve Antonioni’nin cesur yeni İtalyan sanat sinemasında rol aldı. Sert bir adamdı,  serseri değildi ve O’nu işçi sınıfı hikayelerinde veya düşük hayat dramalarında böylesine egzotik bir figür haline getiren zarif yüzüydü. Bu da izleyiciye, kadın yıldızlar için sıradan ama erkekler için nadir olan büyük güzelliğin hapsedici etkisini gösterdi.

Delon çıkış yaptığı filmde, 1960 yılında Visconti’nin Rocco ve Kardeşleri filminde Rocco’yu canlandırdı. Geniş kardeş ailesiyle birlikte olmak ve refahın merkezi olduğu varsayılan Milano’da yeni bir yaşam kurmak için Milano’ya gelen, ancak kardeşleri için kendi refahını trajik bir şekilde feda eden kardeştiözellikle de seyircinin de bildiği gibi, o güzel yüzün kısa sürede zarar göreceği boks ringlerinde bir kariyer peşinde koşarken. Lampedusa’nın romanından uyarlanan Visconti’nin Leopar (1963) filminde Delon, Burt Lancaster’ın sorunlu ve karmaşık Salina Prensi’nin varisi olan yakışıklı ve asil Tancredi’ydi.

Delon’un kariyeri üretkendi ve birçok rolü vardı:  rolde tamamen rahat olmasa da ustaca bir oyuncu seçimi. Daha sonraki yıllarda Alain Delon, Ulusal Cephe’nin aşırı sağcı politikalarına duyduğu korkunç hayranlık ve (Sean Connery gibi) kadınları tokatlamakla ilgili bazı iğrenç sözleriyle ün salacaktı. Ancak Losey’e verdiği destek ve Mösyö Klein adlı antisemitizm çalışmasıyla politik olarak kendini affettirdi.

O bir ikondu ve 1960’ların kayıp güzelliğinin bir sembolüydü.