Tarih kokan bir şehir; Konya

17 Şubat 2015

İşte Konya’nın tarih kokan güzellikleri;
Türkiye’nin yüz ölçümü bakımından en büyük ili olan Konya, aynı zamanda en kalabalık yedinci şehridir. TÜİK’in 2013 verilerine göre, toplam 31 ilçeden oluşan Konya’da 2.079.225 kişi yaşamaktadır. 1875’te kurulan Konya Belediyesi, 1987’de “büyükşehir” statüsüne ulaşmış olup belediye hizmetleri 1989’dan bu yana bu statüye göre yürütülmektedir. 2014’te büyükşehir belediyesinin sınırları il mülki sınırları olan Konya’nın trafik plaka numarası 42’dir.
Konya, ekonomik açıdan da Türkiye’nin gelişmiş kentlerinden biridir. Konya doğal ve tarihsel zenginlikleriyle de önem taşır. Dünyanın en eski yerleşimlerinden biri olan Çatalhöyük, UNESCO Dünya Miras Listesi’ne alınmıştır. Şehir Anadolu Selçukluları ve Karamanoğulları’nın başkentliğini yapmıştır. Konya ayrıca, Türkiye’nin en önemli sanayi kentlerinden biridir. Mevlana Müzesi (Kubbe-i Hadrâ) ve çift başlı kartal, Konya’nın simgeleri arasındadır.
Nasreddin Hoca Türbesi
Nasreddin Hoca, Türk halk dilinde, duygu ve inceliği içeren, gülmece türünün öncüsü olmuştur. Bir söylentiye göre medresede ders okutmuş ve kadılık görevinde bulunmuştur. Bu görevlerinden dolayı kendisine Nasuriddin Hâce adı verilmiş, daha sonra bu ad Nasreddin Hoca biçimini almıştır. Nasreddin Hoca’nın türbesi Konya’da bulunmakta olup, ziyaret edilecek önemli yerlerden biridir.
İvriz’deki kaya kabartmaları
Konya şehrinin isminin, Kutsal Tasvir anlamına gelen “İkon” sözcüğüne bağlı olduğu iddia edilir. Mitolojide bu konuda bulunan değişik rivayetlerden birinde anlatıldığı üzere, kente bir ejderha dadanmıştır. Bu ejderhayı öldüren kişiye şükran ifadesi olarak bir anıt yapılır ve üzerine de olayı anlatan bir resim çizilir. Bu anıta verilen isim, İkonion’dur. İkonion adı, zamanla İcconium’a olarak değişir.
Karatay Medresesi
Karatay İlçesi, Ferhuniye Mahallesi, Adliye Bulvarı’nda bulunan Karatay Medresesi, 1251 yılında, II. İzzeddin Keykavus devrinde, Emir Celaleddin Karatay tarafından yaptırılmıştır. Mimarı bilinmeyen medrese, Osmanlı devrinde de kullanılmış ve 19. yüzyılın sonlarında terk edilmiştir.
Anadolu Selçuklu devri çini işçiliğinde önemli yeri bulunan Karatay Medresesi, 1955 yılında “Çini Eserler Müzesi” olarak ziyarete açılmıştır.