68 kuşağının gençlik liderleri Londra’da düzenlenen törenle anıldı

6 Mayıs 2019

Deniz Gezmiş’in yoldaşı Aydın Çubukçu, “Denizler ölüler. Biz on­lar için bir şey yapamayız. Ama on­lar bizim için bir şeyler yapmaya devam ediyorlar” dedi.

Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan, idam edilişlerinin 47’nci yıl dönümünde bütün dün­yada olduğu gibi Londra’da çeşitli etkinliklerle anıldı.

Tam bağımsız ve demokratik Türkiye için mücadele eden dev­rimci gençlik hareketi önderlerin­den Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan idam edilişlerinin 47’nci yılında ülkenin birçok ye­rinde kitlesel etkinliklerle anılıyor

Londra’daki ilk etkinlik 5 Mayıs Pazar saat 16-18 arasında Kuzey Londra Toplum Merkezi’nde saygı duruşuyla başladı. Denizlerin yol­daşı Aydın Çubukçu’nun konuş­masında duygusal anlar yaşandı. Etkinlikte sahneye çıkan DAY MER Kadın Korosu ve Genç Müzisyenler ile Canan Sağar ve İbrahim Yılmaz büyük alkış aldı.

Öte yandan BOZCA DER’in kendi mekânında 6 Mayıs Pazar­tesi akşamı düzenlenen etkin­likte. Çubukçu’nun konuştuğu et­kinlikte ayrıca belgesel gösterimi, Bergüzar’dan müzik dinletisi ya­pıldı.

DAY MER Başkanı Aslı Gül De­nizleri yas tutarak değil onların anti emperyalist mücadele ve işçi köylü eylemlerini ileriye taşıyarak anmak gerektiğini söyledi.

Gül, Denizlerin mücadele ettiği koşulların hala geçerli olduğunu vurgulayarak Denizlerin halka bağlı, cesur, kararlı olduğunu söy­ledi. Denizlerin de Pir Sultan ve Spartaküsler gibi haksızlığa baş­kaldırdıklarını belirten Gül, Deniz­lerin idam sehpasındaki son sözle­riyle konuşmasını bitirdi.

Denizlerin yoldaşı Aydın Çu­bukçu da her 6 Mayıs’ta on binle­rin Denizlerin mezarı başında bir şeyleri paylaşmak için bir araya geldiğini belirterek şöyle konuştu:

“Denizler ölüler. Biz onlar için bir şey yapamayız. Ama onlar bi­zim için bir şeyler yapmaya devam ediyorlar. Üstelik güçlerinden ve devrimci ateşlerinden hiçbir şey yitirmeden… Aradan 47 yıl geçme­sine rağmen onların bu güçlerini nasıl sürdürdüğünü, özellikle genç arkadaşlarımın onların yanardağ gibi parlamayı sürdürmelerini dü­şünmeliler” dedi.

Atilla İlhan’ın “Müjganla Ben Ağ­laşırım” şiirinin özellikle dört di­zisinin Denizleri tanımladığını be­lirten Çubukçu şöyle devam etti: “Şiirde geçen ‘Bir yangın ormanı’ gibiydi sözleri o dönem dünyasını anlatıyor. ABD emperyalizmi halk­ların gözünde bir canavar halin­deydi. Burnumuzun dibindeki ABD 6’nci filosuna karşı mücadelenin tartışmasız önderi de Denizdi… Yalnızca öğrenci kitlelerini değil, işçileri, köylüleri, esnafı, gençleri ve kadınları harekete geçirme bir özelliği vardı. Onun önderliğinde kitleler eyleme ‘şan ve gurur var’ diye giderlerdi ve Deniz de kitleleri eylemde korumasını bilirdi.”

Çubukçu, “Özgürlük adalet eşit­lik yalnızca barışın egemen olduğu bir dünyada yaşamak demekti. Barışı elde etmek için ise savaşı temsil eden emperyalist canavarın başının kesilmesi demektir. Savaş canavarını temsil eden emperya­lizme karşı mücadele aslında bir barış mücadelesidir. Deniz bunu henüz 20’li yaşlarında başarmış­tır” dedi.

Deniz Gezmiş’in 20’li yaşlarında bir gencin bütün halk muhalefeti­nin simgesi haline gelmesini de Çu­bukçu şöyle açıkladı:

“Deniz kitle hareketinin içinde ve önünde olmanın gerektiğini kav­ramış ve bir damar yakalamıştı. İlhan’ın şiirinde ‘Güneşten ışık yontarlardı’ deniliyor. Işığın nere­den geleceğini ve nasıl taşınacağını iyi bilendi. Antalya Emek Gençliği’ de bu söze ‘Demiri ateşle işleyen işçilerle birleşecek’ ekini yapmış­lar. Bu hoş olmuş. Bu Deniz’in de özlemiydi.”

Denizlerin halkı korkutmak için idam edildiğini fakat aradan 47 yıl geçmesine karşın bu planın tutma­dığını, halkın korkmadığını belir­ten Çubukçu, Deniz’in idam ön­cesindeki “Yaşasın tam bağımsız Türkiye! / Yaşasın Marksizm Leni­nizmin yüce ideolojisi! / Yaşasın Türk ve Kürt halklarının bağımsız­lık mücadelesi! / Kahrolsun emper­yalizm! / Yaşasın işçiler, köylüler!” son sözlerinin vasiyet değeri taşı­dığını söyledi.

Çubukçu, 5 Mayıs 2011’de ya­şamını yitiren Denizlerin avukatı Halit Çelenk hakkında da şunları söyledi: “Kendi ölüm tarihini belir­leyebilecek ve bedenine iradesiyle hükmedecek kadar komünist biri­siydi. İşkencede direnmeye benze­tiyorum bunu. Metafizik değil bu. Nasıl bir mirasın üzerinden hare­ket ettiğimizi öğrenmek açısından bu öyküler önemli. Her 6 Mayıs’ta onları bizimle birleştiren ve gele­ceğe gelin çağrısını içimizde his­sederek bir arada olalım.”