Dikkat: Çocuklarda ekrana bağımlılık var

4 Ekim 2013

Prof. Dr. Haluk Yavuzer, “madde bağımlılığı kadar tehli­keli” olarak nitelendirdiği “ekran bağımlılığı”nın asrın sorunu oldu­ğunu, bu konudaki sınırlamanın çocuğa ceza vererek değil, farklı etkinlikler sunup onların keyif almasını sağlayarak uygulanması gerektiğini bildirdi.
Yavuzer, yakın zamana kadar evlerde ekran olarak sadece te­levizyonların bulunduğunu, gü­nümüzde bilgisayarlardan akıllı telefonlara kadar birçok ekran kaynağının yaygın şekilde kulla­nıldığını söyledi. Ekrandaki görün­tülerde hareketlilik ve yakınlaşıp uzaklaşmaların fizyolojik olarak beyin korteksinin bir takım bölge­lerinin tembelleşmesine yol açtı­ğını kaydeden Yavuzer, “Bu da ço­cuğun sosyal gelişimini olumsuz etkiliyor, okuma konusunda ya­vaşlamasına ve tembelleşmesine neden oluyor” dedi.
Yavuzer, 3 yaş civarındaki ço­cuğun 15-20 dakika gibi çok sınırlı zaman diliminde tablet üzerinde resim yapabileceğini, ayrıca Ke­loğlan, Pepee gibi yarım saatlik çizgi filmleri de izleyebileceğini anlatarak, şunları ifade etti:
“Asrın sorunu, madde bağım­lılığı kadar tehlikeli olan ekran bağımlılığı. Ekran sınırlamasını çocuğa ceza vererek değil farklı etkinlikler sunup keyif almasını sağlayarak uygulamak gerekiyor.
Mesela, çocuğu kağıt kalem su­nup birlikte resim yapmaya ya da dışarıda top oynamaya davet edip, dikkatini başka yere çevirebiliriz.
Tiyatro, kitap, müzik, arkadaş beraberliği gibi farklı etkinliklere yönlendirerek doğal biçimde ek­ran birlikteliğini sınırlayabiliriz.
Farklı etkinliklerle zengin uya­rım bombardımanında bulunma­lıyız. Bilinçli yaklaştığınız zaman pekala çocuk ekran bağımlısı ol­muyor.”
Haluk Yavuzer, anne ve babala­rın geçmişe göre daha bilinçli ol­duklarını belirterek, “Ama anne ve babanın zamanı yok, mekan dar. Titiz ve mükemmeliyetçi fakat za­manı olmayan anne-baba kavramı var. Burada programı çok iyi ya­pıp, çocuğu mağdur etmemek ge­rekli” dedi. Geçmişte annenin za­manının çok, teknolojinin de bu kadar ilerlememiş olduğuna dik­kati çeken Yavuzer, şöyle devam etti: “Ama uçurtmayı biz yapardık, topacımızı kendimiz kaytanla çevi­rirdik. Şimdi her şey otomatikleşti.
Bu, çocuğun aldığı zevki de azaltıyor. Emek mahsulü bir uçurtmayı üç saatte uçuruyorduk, bakkaldan alınan plastik uçurtma ise 15 dakikada bıkılıp bırakılıyor. Dünle bugün çok farklı. “