Yüksek fatura 20 katıyla düzeltildi

Kurban, işyerine normalin 20 kat üstünde gelen 27 bin seksenbeş sterlin 2 pence’lik su faturasının icra kanalıyla tahsil edileceği konusunda uyarı mektubu aldığını belirterek, “Su parası kronik bir sorun oldu. Ne zaman itiraz ettiysek bir sonraki fatura daha yüklü geldi. Şimdi de alay edercesine 20’ye katlayıp icra yoluyla tahsil edeceklerini bildiriyorlar” dedi.

İşadamı, “İşin içinden çıkılmaz hale geldi” dediği fatura sorununu şöyle anlattı:“Geçen yıl Thames Water’daydık. Yılda 1.200 sterlin su parası ödüyorduk. Daha sonra bizim bölge ticari su sağlayıcı şirket olarak Castle Water’a devredildi. Yeni şirket 6 ay sonra 1.700 sterlin fatura gönderince telefonla itiraz ettik. ‘Yanlışlığı düzelteceğiz’ dediler fakat bu kez 2.700 sterlin yeni fatura geldi. İşi gücü bıraktık bu fatura sorunuyla uğraşır olduk. Yine itiraz ettik, bu kez de 27 Şubat 2018 tarihli icra mektubuyla 27 bin seksenbeş sterlin 2 pence’i ödemezsek bir hafta içinde işyerimizin suyunu kapatacaklarını belirttiler.”

Kurban, su sorunu nedeniyle psikolojilerinin bozulduğunu vurgulayarak “Castle Water’a da işin icraya yansıdığını belirterek derdimizi dinlemiyor. Kurumlardaki bu keyfiyeti ve çürümüşlüğü dilimizin döndüğünce anlatmak ve İngilere basınının da ilgisini çekmek istiyoruz. Bizim toplumdaki esnaflar da ‘resmi kurumdan gelen fatura doğrudur’ diye kontrol etmeden hiç bir faturayı ödemesinler” dedi.

London Bridge’in Güney’deki köprü ayağına çok yakın olan “154 Long Lane Southwark SE1 4BS” adresindeki Long Lane Fish Bar’ın 1935’den bu yana faaliyette olduğunu belirten Kurban ayak üstü restoranı şöyle tanıttı:

“Ünlü şef Jose Pizzaro basına, ayak üstü yiyecek yemediğini fakat yalnızca balık ve patatesi evine yakın Long Lane Fish Bar’da büyük bir keyifle yediğini söylemişti. İngiltere’de 1860’lardan bu yana süregiden ‘fish&chips” geleneğini 11 yıldır iki çalışanımız Yakup Eder ve Cemal Çatak ile birlikte en iyi şekilde sürdürüyoruz. Bizim müdavimimiz olan müşterilerimiz var. Çocukluğunda ailesiyle gelen müşterilerimizin ‘çocukluklarındaki tadın aynı korunduğunu’ söylemeleri, bizim içim ödül yerine geçiyor…”