Faruk Eskioğlu

Göçmenliğin bir garip yanı da köksüz­lüğümüz... İstanbul’da babaevinde; baba­anneden kalma elek, annemin ceyizinden çıkan porselen şekerlik, duvardaki anne­annemin henüz 1915’te (henüz 13’ündey­ken) ördüğü çorabı, oturmaya kıyamadığım 1920 el oyması koltuk takımı ve en önemlisi üniversite yaşamında bana eşlik eden kü­çük...

Ağustos tatil ayı... Londra neredeyse boşaldı... Toplum üyelerinin çoğu eskiden yalnızca “tatil” yerine aile ziyaretine mem­lekete giderdi..

Bayramlarda adet üzerine Türki­ye’deki siyasiler ve yurt dışındaki tem­silcileri kalıplaşmış bayram mesajları yayınlarlar... Önce bayramımızı kutlar­lar sonra da halkı ya da toplumu birlik ve beraberliğe davet ederler.

Batı’da sanat dünyasının en saygın isimleri, 25 Temmuz’da The Times ga­zetesine tam sayfa ilan* vererek, Gezi Parkı’ndaki aşırı polis şiddeti nedeniyle Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ı eleş­tirdi...

İngiltere’ye nihayet yaz Temmuz’un ortasında geldi... 30 derece üstü sıcak­lıklar başladı. İngiltere Meteoroloji Bürosu da ülkenin belli kesimleri için sağlık uyarısı yaptı. Neredeyse geçen haftaya kadar stresli hava hepimizin canına okumuştu

Eski Bakan David Miliband’ın politi­kaya ve ülkeye veda yemeği, Özer res­toranında verildi... David’in kardeşi Ed ile İşçi Partisi’nin liderliği için kapışmış ve koltuğu Ed’e kaptırmıştı. Geceye Ed de katıldı. Partinin eski ağır topları da vardı...