Aysun Mete

Genellikle değerini kaybettikten sonra anladığımız, “Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak,” dedirten hayat virajlarımız vardır. Bazen bir sınavdan geçtiğimizi düşündürürler. Bazen kaygılı ve stresli, bazen görünmez, bazen de ne yapacağımızı bilemediğimiz anlardır.

Hayatımın stresli bir döneminde ilk panik atağımı geçirdim. O gece öğrendiklerimi paylaşmak istiyorum. Belki yaşadıklarım, benzer şeyler yaşayanlara biraz olsun rahat bir nefes aldırır.

“Ben bunu çok net hatırlıyorum…” Ne kadar tanıdık bir cümle. Bir tartışmanın ortasında, ailemizle konuşurken, eski bir arkadaşımızdan söz ederken ya da yıllar önce yaşadığımız bir ilişkiyi anlatırken kolayca söylüyoruz. Çünkü o olayı yaşayan biziz. Oradaydık. Duyduk, gördük, hissettik. Başkasının...

Bir iki gün önce Londra’nın tanıdık sokaklarında yürürken, bir an durup etrafıma baktım. Aslında her gün görebileceğim kadar sıradan bir manzaraydı. İnsanlar işe yetişiyor, otobüsler geçiyor, birileri elinde kahvesiyle hızlı adımlarla yürüyordu.

“Sen beni hiç önemsemiyorsun.” “Zaten yalnızca kendini düşünüyorsun.” “Beni gerçekten sevseydin bunu yapmazdın.” “Senin için hiçbir zaman yeterli olmayacağım.” Bir tartışmanın içinde bu cümlelerden birini söylediğimizde çoğu zaman aslında yalnızca kendimizi anlatmaya çalıştığımızı düşünüyoruz.

Bir şeyi çok duymak, onu gerçek yapar mı? Son zamanlarda bunu kendime daha sık sormaya başladım. Çünkü hayatım boyunca o kadar çok cümle duydum ki… Bazılarını ailemden, bazılarını arkadaşlarımdan, bazılarını okuduğum kitaplardan, bazılarını sosyal medyadan, bazılarını da yıllar içinde insanlardan...

Bir tartışma sırasında bana söylenen bir cümleyi hâlâ hatırlıyorum. Tartıştığımız konuyla hiçbir ilgisi yoktu. Karşımdaki kişi, bir zamanlar ona güvendiğim için anlattığım en hassas yerimi bulmuş ve tam oradan vurmuştu.

Bir gün kendimi aynı şeyi üçüncü kez, bu defa daha doğru kelimelerle anlatmaya çalışırken buldum. Önce sakin bir şekilde söylemiş, anlaşılmadığımı düşününce daha ayrıntılı açıklamış, sonra da karşımdaki insanın geçmişini ve korkularını hesaba katarak başka bir dil kurmaya çalışmıştım.