Zengin Avrupa’nın Umutsuz Gençleri Yakıp Yıkıyor!

Bu yazı 22 Ekim 2026 tarihinde yayınlanmıştır

Dünyanın en zengin ve gelişmiş bölgesi Avrupa’nın eğitimli genç­leri yakıp yıkmaya başladı. Zengin ülkelerin güçlü ekonomileri, köklü üniversiteleri, sosyal güvenlik sis­temleri ve demokratik kurumları var. Ancak bugün, başta Fransa olmak üzere sokaklardan yükse­len öfke, Avrupa’nın içinde bulun­duğu büyük çelişkiyi gözler önüne seriyor. Yollar, binalar, okullar ve kurumsal yapılar tamam fakat in­sanlar artık geleceklerini o kadar da garanti altında görmüyorlar.

Gençler, çalışarak bir hayat ku­rabileceklerine eskisi kadar inan­mıyorlar. Büyük şehirlerde yük­selen kiralar, hayat pahalılığı, gü­vencesiz işler ve giderek zorlaşan ev sahibi olma hayali, genç kuşak­ların beklentilerini aşındırıyor. Üniversite diploması artık herkes için refahın garantisi değil. Birçok genç, anne babasından daha iyi yaşayacağından emin olamıyor.

Üstelik sorun yalnızca para da değil. Gençler, kendi geleceklerini belirleyen siyasi ve ekonomik dü­zen üzerinde yeterince söz sahibi olmadıklarını düşünüyorlar. İklim krizi, savaşlar, göç tartışmaları, teknolojinin iş hayatını değiştir­mesi ve Avrupa siyasi sistemin­deki aşırı kutuplaşma da belirsiz­likleri derinleştiriyor.

İnsanları hayata bağlayan şey umutlarıdır. Bir gün daha iyi ya­şayabileceklerini, daha mutlu ola­caklarını, şansın bir gün kendile­rine de güleceğini hayal ederler. Bunun için bilgi, güç ve para bi­riktirirler. Bir insanın yarın daha iyi yaşayamayacağına, geleceğine olan inancını kaybetmeye başla­ması çok tehlikelidir. Umut kay­bolduğunda memnuniyetsizlik yalnızca sandığa değil, sokağa da taşar. Fransa’da yaşanan ve başka ülkelerde de yaşanabilecek korku­tucu tehlike işte budur.

Avrupa’nın refah modeli, uzun yıllar boyunca vatandaşlarına gü­vence, sosyal hareketlilik ve daha iyi bir gelecek vadetti. Bugün ise özellikle gençler açısından bu va­adin zayıfladığı görülüyor. Ülkele­rin ekonomilerindeki büyüme, tek başına herkesin hayatının iyileş­tiği anlamına gelmez. Sermayeyi ülkede tutmak isteyen hükümet­ler şimdilerde kazanca göre adil vergilendirme yapmak yerine ver­giyi tabana ve kişi başına yaymayı tercih ediyorlar. Fransa zengin bir ülke ve ekonomik olarak da çok kötü bir dönemden geçmiyor. Buna rağmen ülke derin bir kriz içinde; sokaklar alev alev yanıyor ve birçok bölgede yağmalar yaşa­nıyor. Dün lise öğrencileri, bugün Sarı Yelekliler, yarın ise işçiler so­kağa iniyor. Sekiz yıldır ülkeyi yö­neten kötü ve basiretsiz bir lider giderken Fransa, onu ateş ve du­manla uğurluyor.

Sorunlar ve protestolar sadece Fransa’da yaşanmıyor. Rusya-Uk­rayna Savaşı nedeniyle artan do­ğal gaz faturaları ve İran-ABD sa­vaşı nedeniyle yükselen petrol maliyetleri artık Avrupa’yı da zor­luyor. Sosyal haklardan kesinti yapılarak savunma bütçelerine pay ayrılması nedeniyle huzur­suz olan emeklilerin ve yaşlıların sessiz protestoları da alttan alta hissediliyor. Almanya’da yavaşla­yan sanayi ve ekonomik büyüme tartışmaları, Birleşik Krallık’ta ko­nut ve yaşam maliyeti sorunları, İspanya’da gençlerin istihdam ve barınma kaygıları Avrupa ge­nelinde farklı biçimlerde karşı­mıza çıkıyor. Her ülkenin koşul­ları farklı olsa da gençlerin gele­cek kaygıları birbirine benziyor.

S o r u n l a r ç ö z ü l m e z s e Fransa’dan sonra başka ülkelerde de geniş katılımlı protestolar gö­rülebilir. Bu, mutlaka şiddet ve yağma yaşanacağı anlamına gel­mez. Fakat gençlerin gelecek kay­gısı ile toplumun diğer kesimleri­nin ekonomik memnuniyetsizliği birleşirse mevcut siyasi dengeler değişebilir. Aşırı uçlardaki siyasi hareketler güç kazanabilir, hükü­metler daha sert güvenlik politi­kalarına yönelebilir ve Avrupa’nın zaten kırılgan olan siyasi tartışma­ları daha da sertleşebilir. Aşırı sa­ğın yükselişine karşılık anarşizm ve tepkisel hareketler yükselebi­lir. Çatışmalar ve huzursuzluklar artabilir.

Kıta Avrupası’nda yaşanan huzursuzluk Britanya’ya da ge­lir mi? Bu soru sıkça sorulmaya başladı. Biz altı ay önce yerel se­çim sonuçlarıyla tepkimizi göster­dik. Birleşik Krallık’ta bir başba­kanı kurban vererek krizi şimdi­lik savuşturduk. Umarım olaylar Britanya’ya sıçramaz. Protestolar bulaşıcıdır; bir ülkeden diğerine kolayca yayılabilirler. Biz, kötü bir politikacıyı erken emekliye sevk ederek durumu umarım sa­vuşturduk.

Sırada ABD Başkanı, Fransa Cumhurbaşkanı ve diğerleri var. Umarım o ülkeler de işe yaramaz liderlerinden kurtulur, yaşanan­lardan ders çıkaran yeni liderler iş başına gelir ve dünya biraz ne­fes alıp rahatlar. Her insan, her yer ve her ülke çok gergin. Bu ka­dar gerginlikten iyilik doğmaz…