Politika zor zanaat!

Bu yazı 16 Ocak 2015 tarihinde yayınlanmıştır

İngiltere de politika yapmak zor zanaattır. Uzaktan kolay gibi görünür, bir kaç üye, bir kaç ay çalışma hop bir yerlere geleceğinizi sanırsınız. İşin içine girince hiçte öyle olmadığı görülür. Konya ovasından Hasan Dağı’na bakmak gibidir aslında.
Düz ovadan bakınca karlı zirveler size yakın gözükür. Sonra yola çıkarsınız tüm gün yürürsünüz gün akşam olur siz ancak bir arpa boyu yol almışsınızdır, hedef ise halen çok uzaklardadır. Bu yol yürünmesi gereken bir süreçtir, olgunlaşmak için, tecrübe kazanmak için, bedel ödemek için yaşanılması gereken bir süreçtir.
Yaşadığımız ülke İngiltere de bu bedel alınteridir, yağmurlu soğuk günlerde pizza lifleti dağıtır gibi kapıları çalıp parti bildirileri dağıtmaktır, kampanyalar için para toplamaktır, arkası kesilmeyen toplantılara katılmaktır. Belli bir olgunluğa gelebilmek için gidilen yol sizin sabrınızı sınar, yol arkadaşlarına gereksinim duyarsınız, o arkadaşlara hiç ummadığınız bir anda ihtiyacınız olabilir.
Türkiye de milletvekili adayları son gün liderin içeriye vereceği liste ile belirlenir. Tek partili sistemlerde olduğu gibi size verilen listeye oy vermek durumunda kalırsınız. Seçilecek temsilcileri lider belirlediğinden milletvekilleri sadece parti liderine biat ederler, etmeyen de en kısa zamanda gider. Bir kaç istisna dışında parti içinde demokrasi aramak nafile bir çabadır. Seçme ve seçilme hakkının daha adil olduğu İngiltere’de, İşçi Partisi milletvekili adayları ortalama yüz bin kişinin yaşadığı seçim bölgelerinden partili üyeler tarafından eleme yöntemiyle belirlenir. Parti merkezi tarafından yerel üyeler yok sayılarak yapılan aday belirleme girişimleri tepki çeker.
Dar bölge sistemiyle yapılan seçimlerde ‘First-past-the-post’ (ilk gelen geçer) sistemi uygulanır. Türkiye’deki belediye başkanlığı sistemine benzer, her partinin bir adayı olur ve seçimde kim en çok oyu alırsa o parti ya da kişi (bağımsız da olabilir) seçimi kazanır. ‘Garanti bölge’ ve ‘Kazanılabilir bölge’ adayı olmak önemlidir, bu bölgeler dışındaki yerlerden aday olmuşsanız, işiniz süprizlere kalmıştır, adınız listelerde bulunur, bir kaç kez haber olursunuz, o kadar.
İngiltere de milletvekili adaylığı herkese açıktır, fakat dün başladım yarın bu görevi istiyorumda diyemezsiniz. Yukarıda bahsettiğim ‘ovada ter atmak’ partiye bağlı olmak, zig zag çizmeden yürümek, emek vermek ve temiz bir geçmişinizin olması gerekir. Birleşik Krallıkta etnik kökenlilerin bir partide başarılı olması kolay değildir. Varolan parlamentoya baktığımızda İşçi Partisi’nin bu konuda daha çok yabancı kökenli poltikacıya şans verdiği görülür.
Geçen hafta İşçi Partisi’nin seçimleri kazanmasına garanti gözüyle bakılan Edmonton bölgesinde bir adaylık yeri boşaldı. İngiltere de milletvekili olmak isteyenler doğal olarak heyecanlandı, İşçi Partisi’nden Edmonton Adayı olmak, büyük ihtimal milletvekili olmakla eşdeğer. Bizim toplumun yoğun olarak yaşadığı, oy kullandığı ve herşeyden önemlisi seçme pozisyonunun bulunduğu Edmonton’da Türkyeli bir toplum lideri neden milletvekili olmasın?