AB’den Çıkan UK, İlişkide Yeni Denge Arıyor

Bu yazı 16 Nisan 2026 tarihinde yayınlanmıştır

2016 Brexit referandumunun ardından geçen sancılı dört yıllık geçiş sürecinden sonra AB’den ayrıldık.

O günden sonra Birleşik Krallık ekonomisi bir türlü toparlanamadı.

Sterlin yüzde yirmi değer kaybetti, tüm gıda maddeleri arttı ve AB’den gelen her şeyin üzerine yüzde 20 ek vergi geldi, taşıma maliyetleri yükseldi.

Ekonomide ve siyasetteki belirsizlik hâlâ devam ediyor.

Bu kısa sürede kaç başbakan değiştiğini hatırlamıyoruz bile.

7 Mayıs yerel seçimlerinden sonra mevcut başbakan değişirse şaşırmamak gerekir.

İngiltere’nin Avrupa Birliği’nden ayrılması, bir filikanın büyük bir transatlantik gemisinden ayrılıp tüm bağlarını koparmasına benziyordu.

Koca bir okyanusta tek başınıza nereye gidecektiniz ne yiyip ne içecektiniz? Dev dalgalara ve çalkantılara karşı tek başına mücadele etmek kolay mı olacaktı? Tüm bunlar yeterince hesaplanmadan, konu enine boyuna tartışılmadan, acele bir referandumla – az farkla da olsa – ayrılma kararı alındı.

O günlerde UK’nin başında yarım akıllı, dağınık sarı saçlı bir başbakan vardı.

Şımarık ve sorumsuz çıkışlarıyla ülkeyi yönetiyordu.

Şu anda ABD’yi yöneten kişiyle ne kadar çok benziyormuş.

O gün iktidarda olanlar sorumsuzdu da muhalefet farklı mıydı? Çok iyi hatırlıyorum; istifa ettiğim İşçi Partisi olarak referandum için broşür dağıtıyorduk ama Brexit’e karşı mıyız, destekliyor muyuz, bu konuda partinin net bir politikası yoktu.

İşte o gün muhalefette olan İşçi Partisi bugün iktidarda ve AB ile yeni uyum yasalarının peşinde.

Güvendiğimiz “ABD dağlarına kar yağmış”, okyanusun ortasında sallanan teknenin kaptanı birden Avrupa ana kıtasını hatırlamış.

Bizim bir ada ülkesi olduğumuz, ucuz gıda ve enerjiye ihtiyaç duyduğumuz yeniden hatırlanmış.

“Üç büyükler” karşısında, İngiltere’nin de içinde bulunduğu “orta güçler” kendilerini korumak için birlik arayışına girmiş durumda ve UK’nin gideceği liman hâlâ belli değil.

Ticareti kolaylaştırmak, maliyetleri düşürmek ve küresel belirsizlikler karşısında daha güçlü bir ekonomik yapı kurma arayışları başlamış.

Hayırlı olsun… Ancak bu yakınlaşma adımının yarattığı tartışma, meselenin sadece ekonomi olmadığını da gösteriyor.

Eleştirilerin odağında demokrasi ve egemenlik var.

Brexit’in temel argümanı olan “kontrolü geri almak” söylemi, bu tür düzenlemelerle yeniden sorgulanıyor.

Birleşik Krallık artık AB kurallarını şekillendiren masada değil.

Artan jeopolitik riskler, savaşlar ve ticaret zincirlerindeki kırılmalar, ülkeleri daha büyük ekonomik bloklarla iş birliğine zorluyor.

Bu açıdan bakıldığında Avrupa ile daha yakın bir ilişki kurmak, ideolojik bir tercih değil, menfaat temelli bir zorunluluk olarak sunuluyor.

Brexit sonrası İngiliz siyaseti hâlâ kapanmamış bir dosyayı yeniden tartışmaya açıyor…

AB Sınır Kapılarında Uzun Kuyruklar

Geçen hafta Avrupa’dan karayoluyla İngiltere’ye gelen bir arkadaşım, Fransa gümrüğünde 3 saat kapılarda sıra beklediklerini söyledi.

Bir yıl önce Hollanda’ya gittiğimde de tüm kapılar boşken biz UK vatandaşları “diğer ülkeler” kapısında yaklaşık 45 dakika kuyrukta beklemiştik.

Geçen hafta EasyJet yolcuları da benzer bir kriz yaşadı ve ciddi sorunlar ortaya çıktı.

Avrupa Birliği’nin yeni Giriş-Çıkış Sistemi ile birlikte, İngiliz vatandaşlarının Schengen bölgesine giriş ve çıkışlarında uygulanan biyometrik kontroller ciddi gecikmelere yol açıyor.

Saatler süren kuyruklar, kaçırılan uçuşlar ve binlerce sterlinlik ek maliyetler, Brexit sonrası sınır gerçekliğini açıkça gözler önüne seriyor.

Bu durum, siyasi kararların günlük hayata nasıl yansıdığını net şekilde gösteriyor.

Bir zamanlar serbest dolaşımın doğal kabul edildiği bir coğrafyada, artık her geçiş daha fazla kontrol, daha fazla zaman ve daha fazla maliyet anlamına geliyor.

Yaşananlar yalnızca teknik bir aksaklık değil; aynı zamanda yeni düzenin bir habercisi.

Avrupa Birliği dış sınırlarını daha sıkı kontrol ederken, Birleşik Krallık vatandaşları da artık “üçüncü ülke” statüsünün getirdiği tüm prosedürlerle karşı karşıya.

EasyJet krizi, büyük tartışmanın küçük ama etkili bir yansıması.

Sınırda bekleyen yolcular aslında daha büyük bir dönüşümün içinde olduklarını deneyimliyor.

AB ile Birleşik Krallık hangi şartlarda ve nasıl yakınlaşacak? Eski anlaşmalar ve alışkanlıklar ne olacak? Siyasal bağımsızlık isteyenlerin, fiziksel kısıtlamalar ve fiyat artışları karşısındaki tavırları ne olacak? İngiltere’nin durumu, kavga ederek boşandığı eski eşinin evine geri dönmek isteyen bir partneri andırıyor.

Bakalım “itibarlı” bir geri dönüş mümkün olacak mı?