Londra’da yöre dernekleri ve eğitim

Bu yazı 21 Mart 2017 tarihinde yayınlanmıştır

Bir süredir Londra’da bulunan yöre ve köy derneklerini ziyaret edip onların faaliyetlerini anlatmaya çalışıyorum. Her yıl yenileri eklendiği için sanırım uzun bir süre yazmaya devam edeceğim. Bir araya gelip dayanışma isteğinden ortaya çıkan yöre dernekleri, Kuzey Londra’da bu günlerde çok popüler.

Haftalık ve aylık kahvaltıları, her üç ayda bir yaptıkları konser ve etkinliklerle de sürekli gündemdeler. Köy ve yöre derneklerinin kurulması, daha önceden kurulan siyasal dernekler ve diğer kurum kuruluşların pek hoşuna gitmemiş.

İnsanları özlemleri ve ihtiyaçlarına göre davranmaya başlamışlar. “Her arz kendi, talebini yaratır” kuralı burada da geçerli olmuş. Akar sular kendi yataklarını yollarını kendileri belirlerler, kırsal kesimden gelen insanlarda emek, birikim ve birliktelik tercihlerini kendi yöredernekleri yolunda kullanmaya başlamışlar. Hemşerilerin kendi olanaklarıyla hayatlarını sürdüren yöre ve köy dernekleri, yüklü kira, mortgate ve fatura gibi sorunlarlarla karşılaşmaları kaçınılmaz. Bozca Der, Kırkısraklılar ve Alhazlılar gibi bazı derneklerin binalarını satın almaları ve bir çoğunun ‘Vakıf’ cherity statüsü kazanmaları, ekonomik durumları için hayati önem taşıyor. Londra’da yaşayan bir çok başka topluluk çok küçük guruplara hizmet vermelerine rağman milyonlarca paund yardım alırken, bizim binlerce kişiye hizmet sunan kuruluşlarımız bunu pek beceremiyor. Yardıma ihtiyacı olan binlerce çocuk, genç, kadın, yaşlı ve sakatlara hizmet sunuyorlar fakat hakları olan yardımları alamıyorlar. Yeterli kaynak sağlayamalamarına, charity olmamaları, profesyonellerle çalışmamaları, kendilerini uzman diye sunan ‘simsarlara’ aldanmaları gibi bir çok başka nedende sayabiliriz.

En önemli sorun ise vakıf olamamalarıdır. Bu ülkede 40 yılını doldurmuş benimde içinde bulunduğum Türk Toplumu Futbol Federasyonu ancak geçen günlerde vakıf olmak için ilk adımlarını atabildi. Yöre ve köy derneklerinin bu konuda elerini çabuk tutmaları uzun ömürlü olmaları için çok gerekli ve başarılı bir adım. Bir yaşlı amca ‘Cenazeler için evlere taziye ziyaretine gidemiyorduk, sokaklara taşan insanlardan komşular rahatsız oluyordu, bu nedenle bir meken edinmemiz zaruri ihtiyaçtı’ demişti. Sosyal gereksinimlerden doğan dernekleşme ve yer edinme arayışları ilerde başka adımların atılmasınada yol açacak. İnsanları güç birliği yaparak, toplumsal girşimlerde bulunmaları onları ekomomik ve sosyal olarak geliştirecek.

Asıl önemli olan ise bu derneklerin eğitime verecekleri katkıdır. Meslek edinme, kültür ve beceri kurslarının yanısıra hafta sonları öğrencilere verilen akedemik dersler, öğrencilerin eğitimde sınıf atlamalarının yolunu açacak. Türkiyeden gelen ve dil sorunu yaşayan insanlarımız için ‘eğitimin en alt sırasında’ oldukları söylenirdi. Ev iş ve altyapılarını tamamlayan aileler son yıllarda çocuklarına daha çok zaman ayırmaya başladılar. On yaşındaki çocuğu spor yapsın diye futbol takımı kuran velileri tanıyorum. Geçen yıllarda Türkiyeli toplumun yüzlerce avukat çıkartması ve bu dönemde tıb ve sağlık eğitimine yönelmeleri eğitimdeki ivmenin bir sonucu.

Yöre ve köy dernekleri kazanım ve birikimlerini eğitim alanına yöneltmeleri durumunda çok anlamlı bir işe imza atmış olacaklar. Çoğunluğu Alevi kökenli bölgelerden gelen insanların kurduğu dernekler, onların eğitime düşkünlüğü bilindiğinden başarılı olmaları süpriz olmayacaktır. Yıllardır bunalıma düşen, intihar eden gençlerinin cenazelerini kaldıran toplum, rol model insanlarıyla ve başarı öyküleriyle gururlanmaya muhtaç.

Karar mekanızmalarına yakın olmalıyız. Aileler ‘School’s Governing Body’ olarak bilinen okulların yönetimine girmeliler, kendi çocuklarına ve uyum sorunu yaşayan diğer hemşeherilerinin ailelerine çok yardımcı olacaklar. Bu ülkede kararlar alınırken ilgili komitelerde uzun tartışmalar yaşanır, evimiz, sokağımız, okulumuz, hastahanemiz ve ulaşım sistemimiz hakkında bir çok karar alınır. Biz oralarda genellikle hiç olmayız, bizim tarafımızdan olaylara bakan insanlarda olmaz. Evimize neler yapacağımıza dair bir mektup gelir ve uygulamamız istenir. Eğitimde yaşanan gelişmeleri politikada ve karar mekanizmalarında bulunma yönünde kullanabilirsek bizim için en büyük başarı bu olacaktır.

Yöre ve köy derneklerinin bu yolda atacakları her adım önemli ve alt yapıda çok ihtiyacımız olan şey.