Zi̇hi̇n ve beden arasındaki̇ bağlantı

Bu yazı 13 Mart 2018 tarihinde yayınlanmıştır

Hepinize merhaba, Kendim bile bunca bilgime rağmen zihin ve beden arasın­daki bağlantıyı unutuyorum. Zaten bilgi uygulamaya geçme­dikçe pek bir işe yaramıyor.

Sağlıklı duygu ve düşünce­ler üretmediğimiz zaman be­denimizi hızlı bir şekilde hasta edebiliyoruz veya buna zemin oluşturacak olayları hayatımıza çekebiliyoruz.

Son iki haftadır bazı sağlık problemleri geçirdiğim için bun­ları niçin hayatıma çektiğim üze­rine düşünmeye başladım. Sonra aklıma Louise L. Hay’in “Pozitif düşünce gücüyle mutlu olma­nın sırları” adlı kitabı geldi ve tekrar bir göz gezdirdim. Kitabın adı bile bakar bakmaz insanı mo­tive etmeye yetiyor. Uygun gör­düğüm bazı başlıklardan kısaca alıntılar yaparsam:

“Sevgiyle baktığımda her şeyi açıkça görebiliyorum”

Üst benliğim bana acısız bir yaşam sürmek konusunda reh­berlik ediyor. Acıyı gördüğüm anda tıpkı içimdeki bilgeliğe uyanmam gerektiğini söyleyen bir çalar saat çalmışçasına uya­nırım. Eğer acı hissediyorsam hemen zihinsel olarak kendimi telkin etmeye çalışırım.

“Affetmek her zaman ve her yerde yanımda taşıdığım iyileş­tirici bir araçtır”

Eleştiri, korku, suçluluk, piş­manlık ve utanç duygusunu üze­rimden attığım zaman özgür ol­duğumu hissediyorum. Bu sa­yede kendimi ve diğer insanları affedebilirim. Bu hepimizi özgür kılacaktır. Eski meseleleri kapat­maya hazırım. Geçmişte yaşa­mayı reddediyorum artık.

“Tanık olduğum her şeyi sev­giyle karşılıyorum”

Sevgiye uyanmak her sabah yaptığım şey. Her sabah zihnimi açıyorum ve sanki şimdiden mü­kemmelliğe, bütünlüğe ve tam olmaya ulaşmışım gibi davranı­yorum. Kalbim bütün iyiliklere açık ve içimde ihtiyacım olan şeyleri elde etmek için duydu­ğum çaba ve stresi bir yana bı­rakıyorum.

“Sevgi benim dünyamı dön­düren şeydir”

Kendime aşık bir insan gibi davranıyorum. Başımdan on­larca olay gelip geçiyor ama kendime duyduğum sevgi değiş­miyor. Bu kibirli ya da kendini beğenmiş olduğum anlamına gelmez. Bu tür insanlar aslında “senden çok daha iyiyim” mas­kesi altında kendilerinden nef­ret eden insanlardır. İnsanın kendini sevmesi, yalnızca var­lığının mucizesini kutlamasıdır. Eğer kendimi seversem ne ken­dime ne de başkalarına asla za­rar veremem.

“Bedenime sevgiyle bakıyo­rum”

Kendimi, hayatın bana sun­duğu en iyi şeylerle besliyorum çünkü kendimi seviyorum. Ben çok değerli bir varlığım bu ne­denle iyi besleniyorum ve ken­dime elimden geldiğince iyi ba­kıyorum. Bedenim çok özel ve diğer tüm bedenlerden farklı. Bu nedenle bedenime en uygun yi­yecekleri seçmeye çalışıyorum. Yiyecekler ve içeceklerle ilgili her şeyi öğrenmeye çalışıyorum. Ne yediğime ve ne içtiğime çok dikkat ediyorum ve benim için uygun olmadığını fark ettiğim yiyecek ve içeceklerden uzak duruyorum.

“Bedenim mutlu, huzurlu ve sağlıklı, ben de öyleyim”

Bedenim sürekli mükemmel sağlığa kavuşmak yolunda iler­liyor. Şimdi iyileşme sürecimi sekteye uğratan bütün engeller­den kurtuluyorum. Bütün nefret duygularını, kıskançlığı, kızgın­lığı, korkuyu, kendime acımayı, utancı ve suçluluk duygusunu bir yana bırakıyorum. Beni incit­tiğine inandığım herkesi ve her şeyi affediyorum. Başkalarını incittiğim için ve kendimi geç­mişte yeterince sevmediğim için kendimi affediyorum. Bedenimi seviyorum. Her bir organıma, kemiğime, etime, vücudumun her yerine sevgi yolluyorum. Tüm hücrelerimi sevgiyle yıkı­yorum. İyileşmeyi ve sağlıklı ol­mayı şimdi ve burada bütünüyle kucaklıyorum.

Allah şifasız dert vermesin. Şifa dileklerimle..

e-mail: info@ndlondon.com